Top mermisini sırtında taşıyan Seyit Onbaşı, göğsünü siper eden Mehmetçik ve her karış toprağı kanıyla sulayan isimsiz kahramanlar… Hepsi, tek bir insanın dehasına, Mustafa Kemal’in o eşsiz öngörüsüne güveniyordu. O, “Ben size taarruzu değil, ölmeyi emrediyorum” dediğinde, herkes biliyordu ki bu savaş sadece silahla değil, akılla ve imanla kazanılacaktı.
Ve öyle de oldu… Çanakkale geçilmedi! Vatan, 15’lilerin, Mehmetçiklerin, Mustafa Kemal’lerin omuzlarında sonsuzluğa taşındı.
Bugün, huzurla yaşadığımız bu topraklarda, onların sesi rüzgâra, duaları toprağa, fedakârlıkları ise kalbimize kazındı. Onları unutmamak, vatanı sevmekle, vatan için çalışmakla mümkündür.
“Bir gün bu ülkenin bağımsızlığı tehlikeye girerse, Çanakkale’yi hatırla!”
Ruhunuz şad olsun, vatan size minnettardır!